Een stemmetje dat zegt 'Ja Albanië!'
Verdeelde meningen
Het idee om deze zomer naar Albanië op vakantie te gaan, speelde al even in mijn hoofd. En tijdens een ademmeditatie eind vorig jaar, leek het alsof ik werd ingefluisterd door een stemmetje dat zei: ‘Ja Albanië!’, de ideale reisbestemming voor ons gezin.
Ik voelde de bui al hangen dat ik er nog iets te leren of los te laten had in dat land
. Maar dat ik nog een extra inzicht nodig had om met toxisch gedrag om te gaan, dat verwachtte ik niet.
En zo gezegd, zo gedaan! In april begon ik met uitzoeken wat de leukste plekjes waren in Albanië en deze zomer was het dan eindelijk zover. Spannend toch, beetje uit de comfort, want de meningen over Albanië waren zeer verdeeld. Reacties als Oh Albanië, wat leuk dat jullie daar naartoe gaan. Tot oei Albanië, hoe kom je daarbij? Is het daar niet gevaarlijk!
En mijn gevoel klopte, Albanië is een mooi land! Met vriendelijke mensen, en heel lekker eten met Griekse en Italiaanse invloeden, en nog goedkoop ook. Enige minpunt zijn de wegen die daar niet overal in goede staat zijn. Je moet soms langs gaten in de weg zien te rijden en wel wat houden van avontuurlijke ritten in de bergen, maar dat vind ik persoonlijk best leuk.
Contrast tussen Vlöre en Sarandë
Wij hadden een auto gehuurd en een paar stops gedaan tijdens onze reis. Eén daarvan was Vlöre, een heel gezellig stadje aan de kust, een mooie boulevard met avondmarktjes en vele restaurantjes. We verbleven daar 2 nachten in een rustig hotelletje, een zaligheid om de vakantie te starten.
Daarna reden we door naar Sarandë, een heel levendige badplaats in het Zuiden met enorm veel restaurants en een verrassend bruisend avond/nachtleven. Toen we aankwamen op de plaats waar we een weekje gingen vertoeven was het best wel druk. Het was een zaterdag, en + 40 graden, waardoor het zwembad en strand overladen vol zaten. Het contrast met Vlöre kon niet groter zijn. Ik had bijna een andere verblijfplaats gezocht😊! Gelukkig verspreidde het volk zich de dag erna en werd het wat rustiger, waardoor ik blij was dat we toch daar gebleven waren. Als je van mooie natuur en levendige avonden houdt, is het daar wel de moeite. Btw is het vlakbij Skamil met hemelsblauwe stranden.
Zorgzaam of verstikkend?
Prima gastvrouw
In Sarandë huurden wij een huisje op een vakantiedomein. De verhuurster, ik noem haar even Mona, leek ons in eerste instantie een supervriendelijke mevrouw. Ze bleef met ons aan te telefoon om de garage van het hotel te vinden. We werden warm onthaald, ik kreeg een dikke knuffel en ze sprak een paar keer mijn naam heel enthousiast uit. Voordat ik het goed en wel besefte, had ze mijn bagage al uit mijn handen genomen en aangekomen in het huisje, legde ze alles tot in detail uit.
Zo liet ze ons zien dat alles aanwezig was in het huisje om te wassen, koken, … zodat we zelfs ’s avonds niet weg moesten op restaurant. Ze zei uitdrukkelijk dat ik er elke avond best kon koken. Ik kreeg even een verstikkend gevoel, alsof ze mij aan huis wilde kluisteren, maar ik stak het gevoel snel weer weg. Ze vertelde ook dat zij de plaatsen voor ons aan het zwembad wel zou reserveren en betalen op de dagen dat wij erheen wilden gaan. Ook stuurde ze nog via WhatsApp leuke strandjes en uitstappen door. Wij dachten ok, wat een prima gastvrouw, zo zorgzaam!
Heel aanwezig
De 1e dag hadden we lekker uitgeslapen en wilden we daarna naar het zwembad. Ik had Mona om 10u00 nog verwittigd dat we naar het zwembad zouden gaan, zoals ze gevraagd had. Toen we er om 10u30 aankwamen, stond ze ongeduldig bij de badvrouw te wachten om voor ons te betalen. Zo had ze me ondertussen ook al een aantal keer opgebeld waar we bleven. Dit gaf mij het gevoel dat ze ineens all over the place was, dus gewoon overal en héél aanwezig! Nu waren er geen standaard ligbedden meer vrij aan het zwembad, maar er waren wel nog van die hemelbedden vrij.
Intuïtief negeerde ik Mona haar gedrag en ik vroeg aan de badvrouw of wij niet zo’n hemelbed konden huren en dat ging. Duur volgens Albanese normen, maar heel goedkoop naar Belgische norm. Mona keek me boos en afkeurend aan. Ik voelde aan dat ik iets had gedaan dat ze liever niet wilde. Na wat innerlijk gemopper, stelde ze voor om haar deel mee te betalen voor ons hemelbed en wij hebben dan het resterende bedrag bijbetaald. Probleem opgelost zou je denken.
Verlies van controle
Verrassend, een half uur later, kreeg ik plots een WhatsApp bericht van Mona. Daarin stond dat we gewoon om 9u aan het zwembad moesten zijn als we ligbedden wensten en dat het niet de moeite was om een hemelbed te huren,… Volgens haar gaven die bedden minder schaduw en lagen die te dicht bij het zwembad etc…, wat niet klopte. En moest dit toch kloppen, dan had het onze eigen keuze geweest, toch?
Ze was boos en het leek alsof ze ons wilde laten geloven dat we iets verkeerd hadden gedaan en niet naar haar hadden geluisterd.
Het voelde heel creepy aan, alsof we op vakantie plots niet meer konden doen waar we zin in hadden. En alsof ze haar controle over ons verloor ofzo. Kwam haar toxisch kantje hier naar boven?
Negeren en loslaten
Ik was op dat moment best boos. Even heb ik eraan gedacht om Mona eens goed mijn gedacht te zeggen, maar in overleg met mijn man en 2 dochters, hebben we besloten om niet te reageren op haar ‘negatieve’ berichten, enkel feitelijke communicatie te delen en haar vervelende gedrag dus te negeren.
We hebben ons dan verder gefocust op onze leuke vakantie en toffe uitstappen gedaan en gezellige restaurantjes ontdekt. Op een gegeven moment stopten de vervelende berichten zelfs, omdat ik niet reageerde. Ik geloof dat ze doorhad dat ze geen controle had over ons. Ik had het gewoon helemaal losgelaten?
Gelukkig konden we er nadien nog mee lachen en werd ik door mijn gezin zelfs wat geplaagd met ‘OOOH CINDY’, want dat zei Mona steeds als ze mij zag. Verschrikkelijk vond ik het, ik vond de vrouw echt enorm verstikkend.
Vruchtbare bestemming
Voor mij was Albanië een vruchtbare bestemming.
Ik kan besluiten dat ik een belangrijke levensles heb afgerond tijdens onze vakantie. Vroeger zou ik me verantwoord hebben waarom ik niet deed wat Mona zou willen. Ik zou me verantwoordelijk gevoeld hebben voor haar boosheid en veel pleasegedrag vertoond hebben, zodat Mona zeker niet nog bozer zou worden. Nu kan ik dankbaar zijn voor de ‘goedbedoelde’ zorgen van Mona en tegelijkertijd grenzen stellen aan haar ‘grenzeloze’ gedrag door het te negeren.
Vanwaar komt dit gedrag?
Mensen die ‘overdreven zorgzaam’ zijn, zo erg zodat alles op hun manier moet gebeuren, zien niet in dat de andere persoon dit eigenlijk niet zo wil. Deze mensen hebben een enorme behoefte om gezien en gehoord te worden. Ze zien het als een persoonlijke afwijzing als de andere hun ‘goede zorgen of advies’ niet wil. Daarbij gaan ze dan nog meer hun best doen, waardoor ze je helemaal verstikken en een slecht gevoel geven. Zo heeft Mona na onze vakantie enkele berichten uit onze WhatsApp gewoon laten verdwijnen.
We kunnen spreken van toxisch gedrag als men de grenzen van de andere systematisch overschrijdt, men beseft dat dit gedrag eigenlijk niet ok is, en men het bovendien ook nog probeert te verdoezelen/minimaliseren of ontkennen.
Hoe stel je grenzen aan dit gedrag?
Grenzen stellen aan dit gedrag is nodig voor je eigen welbevinden. Dit doe je best door:
- heel duidelijk aan te geven wat je wel en niet wil en bij je standpunt te blijven
- appreciatie te tonen voor de hulp die ze aanbieden (want dat is waar ze naar hunkeren)
- het negatieve gedrag (hun boosheid, frustratie, verdriet, …) te negeren. Dit gebruiken ze om hun zin te krijgen
- niets persoonlijk te nemen. Jij doet niets verkeerds.
- je zeker niet te gaan aanpassen om die persoon tevreden te stellen (=pleasen), want dan hou je het patroon in stand. Boos worden als een klein kind doen ze toch! Blijf dus gewoon lekker jezelf!
- Als dit allemaal niet werkt en je grenzen worden niet gerespecteerd, verbreek dan alle contact.
Vragen en hoe verder?
Herken jij dingen uit dit verhaal? Zit je met vragen omtrent een ongunstige relatie en wil je weten of deze toxisch is? Dit kan gaan van relaties binnen je vriendenkring, familie, een intieme relatie, werkrelatie, binnen een sportclub, … Zoek jij handvaten om met dit gedrag om te gaan of wil je gewoon jouw verhaal eens kwijt? Neem dan gerust contact met me op om te kijken hoe ik jou kan verder helpen.
Cindy Castelyns
Life Coach
Lichaamsgericht- en Relatietherapeut
Inventa Health & Lifestyle Coaching
Voor een zelfsturend en authentiek leven
